난 너랑 있는 게 제일 좋아
ฉันชอบการที่ได้อยู่กับเธอที่สุดเลย
난 너랑 있는 게 제일 좋아
ฉันชอบการที่ได้อยู่กับเธอที่สุดเลย
보고 플 땐 금방 건너던 강이 바다가 돼 넘쳐도
ในตอนที่อยากพบเธอ แม้ว่าจะต้องข้ามแม่น้ำที่ล้นทะลักกลายเป็นทะเลก็ตาม
괜찮았었는데, 이젠 아닌가 봐
ฉันเคยคิดว่ามันไม่เป็นไร แต่ตอนนี้คงไม่ใช่แล้ว
새벽에 밟으면 4시간 반
ถ้าเหยียบคันเร่งในตอนเช้ามืด คงใช้เวลาสักสี่ชั่วโมงครึ่ง
근데 어느 때보다 더 멀게 느껴져
ทำไมกันนะ ถึงรู้สึกว่ามันไกลกว่าที่เคย
그녀를 멀리 보내는 날이면 항상
ทุกครั้งที่ฉันต้องส่งเธอไปที่ไกลๆ
오랜만이라는 전화가 흔한 편이죠
เป็นปกติที่จะได้รับสายว่า “ไม่เจอกันนานเลยนะ”
하나씩 거절할 때면 난 정말 대단해
ถึงจะค่อยๆปฏิเสธไปทีละอย่าง อา ฉันนี่มันเหลือจะเชื่อเลยจริงๆ
약속은 커녕 안부조차 물은 적 없었죠
อย่าว่าแต่การให้สัญญาอะไรเลย ไม่เคยถามเธอด้วยซ้ำว่าเป็นยังไงบ้าง
어떻게 한 번도 실수를 안 할 수가 있냐고
มันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะไม่เคยทำผิดพลาดเลยแม้แต่ครั้งเดียว
비웃어도 난 괜찮은걸요
ต่อให้จะหัวเราะเยาะฉันก็ตาม ฉันไม่เป็นไรหรอก
그녀를 멀리 보내고 돌아오는 길
ระหว่างทางที่กลับจากไปส่งเธอ
해 떨어지길 기다리다 빙 둘러왔죠
ฉันเลือกจะไปทางอ้อมและรอจนตะวันตกดิน
아무렇지 않게 혼자서 밥을 먹고요
ฉันนั่งกินข้าวคนเดียวทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
불을 다 끄고 tv 켜고, 난 잠에 들겠죠
ปิดไฟทุกดวง เปิดทีวี ฉันถึงจะหลับลงได้
나보고 차라리 거짓말을 하는 게 낫다고
เธอคงจะบอกว่าสู้โกหกไปเลยจะดีกว่าใช่ไหม
안 믿으면 어쩔 건데요
หากไม่เชื่อกันแล้วฉันจะทำยังไงได้ล่ะ
난 너랑 있는 게 제일 좋아
ฉันชอบการที่ได้อยู่กับเธอที่สุดเลย
난 너랑 있는 게 제일 좋아
ฉันชอบการที่ได้อยู่กับเธอที่สุดเลย
난 너랑 있는 게 제일 좋아
ฉันชอบการที่ได้อยู่กับเธอที่สุดเลย
난 너랑 있는 게 제일 좋아
ฉันชอบการที่ได้อยู่กับเธอที่สุดเลย
